udze chwalicie, swego nie znacie - w przypadku książki pana Andrzeja Nadolskiego to powiedzenie sprawdza się doskonale. Wydana niecałe ćwierć wieku temu pozycja nie prezentuje się okazale, sprawia raczej wrażenie podręcznika dla dzieci niż dzieła traktującego o historii stroju i uzbrojenia.
ymczasem po jej przeczytaniu okazuje się, że mamy przed sobą dzieło wyjątkowe - napisane bardzo prostym językiem, ale przekazujące esencję treści, trafiające, że się tak wyrażę, w sedno. Nie znajdziemy tutaj stereotypów w rodzaju ciężkich mieczy, walki polegającej przede wszystkim na sile itp. Co więcej, autor ze wszystkich sił stara się walczyć z owymi stereotypami oraz ignorancją, często wygłaszając cierpkie uwagi np. pod adresem reżyserów, czy malarzy.
an Nadolski przedstawia krótki zarys historii broni i uzbrojenia w Polsce w epoce średniowiecza na tyle jasno i kompletnie, że ciężko byłoby do niego coś dodać, żeby nie powtórzyć tego, co już napisano. Może trochę brakuje większej liczby ilustracji i zdjęć, np. szczegółów konstrukcji zbroi (jak w "Arms & Armor of Medieval Knight"), ale z zamieszczonego podziału zbroi i miecza skorzystał np. Robert Żukowski w książce "Rycerstwo polskie X-XV w.".
klasie książki mówi to, że w większości późniejszych dziel zajmuje jedną z pierwszych pozycji w bibliografii i widać liczne do niej nawiązania. Swego czasu było to dzieło przełomowe, a jego świetność jeszcze nie przeminęła i nie zanosi się, aby stało się to w najbliższym czasie. Lektura obowiązkowa dla każdego.
Andrzej Nadolski, Broń i strój rycerstwa polskiego w średniowieczu, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich Wydawnictwo, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979, s. 126, ISBN 83-04-00108-X
udze chwalicie, swego nie znacie - w przypadku książki pana Andrzeja Nadolskiego to powiedzenie sprawdza się doskonale. Wydana niecałe ćwierć wieku temu pozycja nie prezentuje się okazale, sprawia raczej wrażenie podręcznika dla dzieci niż dzieła traktującego o historii stroju i uzbrojenia.
ymczasem po jej przeczytaniu okazuje się, że mamy przed sobą dzieło wyjątkowe - napisane bardzo prostym językiem, ale przekazujące esencję treści, trafiające, że się tak wyrażę, w sedno. Nie znajdziemy tutaj stereotypów w rodzaju ciężkich mieczy, walki polegającej przede wszystkim na sile itp. Co więcej, autor ze wszystkich sił stara się walczyć z owymi stereotypami oraz ignorancją, często wygłaszając cierpkie uwagi np. pod adresem reżyserów, czy malarzy.
an Nadolski przedstawia krótki zarys historii broni i uzbrojenia w Polsce w epoce średniowiecza na tyle jasno i kompletnie, że ciężko byłoby do niego coś dodać, żeby nie powtórzyć tego, co już napisano. Może trochę brakuje większej liczby ilustracji i zdjęć, np. szczegółów konstrukcji zbroi (jak w "Arms & Armor of Medieval Knight"), ale z zamieszczonego podziału zbroi i miecza skorzystał np. Robert Żukowski w książce "Rycerstwo polskie X-XV w.". 
klasie książki mówi to, że w większości późniejszych dziel zajmuje jedną z pierwszych pozycji w bibliografii i widać liczne do niej nawiązania. Swego czasu było to dzieło przełomowe, a jego świetność jeszcze nie przeminęła i nie zanosi się, aby stało się to w najbliższym czasie. Lektura obowiązkowa dla każdego.