ycerstwo polskie X-XV w." to krótkie (96 stron) opracowanie traktujące o ewolucji wojska, broni, uzbrojenia ochronnego i sposobów walki w wymienionym okresie. Podzielone zostało na trzy rozdziały. Pierwszy opisuje drużyny Piastów, drugi rycerstwo w dobie rozbicia dzielnicowego, trzeci w wiekach XIV i początku XV. Dodatkowo uzupełnione jest tekstem Grzegorza Kapuścińskiego "Herb w rycerskim rodzie".
siążeczka w żaden sposób nie jest wyczerpująca, jednak nie takie było jej zadanie. Może stanowić bardzo dobry wstęp dla osób, które dopiero wchodzą w "ruch rycerski" i zachęca do sięgnięcia po obszerniejsze lektury. Temat potraktowany jest dość rzeczowo i w zasadzie jest tam tylko jeden rażący błąd - mianowicie autor podaje rok 1159 jako datę sprowadzenia Krzyżaków do Polski. Drobne zastrzeżenia mogą też budzić niektóre rysunki, np. hełm pochylonego rycerza na trzeciej tablicy barwnej, czy prosta tarcza zamiast wypukłej na tablicy drugiej, ale ogólnie nie ma to aż takiego znaczenia. Jeszcze tylko dodam, że nieco dziwnie został złożony tekst - ilustracje często wchodzą na kolumnę, co momentami dość utrudnia czytanie.
publikacji tej można znaleźć kilka dość przydatnych rzeczy, np. sposób mocowania rzemieni do tarczy albo wykonania ostróg (chociaż kto dziś jeździ z ostrogami...), a także sporo ilustracji, szkoda tylko, że iluminacje są bardzo małe i czarno-białe.
ie da się napisać o "Rycerstwie polskim" wiele więcej. Nie jest to dzieło wybitne, ani żadne odkrycie, ale z pewnością warte wydania tych kilkunastu złotych i umieszczenia w bibliotece bractwa, żeby osoby, które dopiero zaczynają się interesować historią broni i uzbrojenia mogły wyrobić sobie ogólne rozeznanie w tym temacie.
R. Żukowski, Rycerstwo polskie X-XVw., Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 1999, s. 96, ISBN 83-7233-033-6
ycerstwo polskie X-XV w." to krótkie (96 stron) opracowanie traktujące o ewolucji wojska, broni, uzbrojenia ochronnego i sposobów walki w wymienionym okresie. Podzielone zostało na trzy rozdziały. Pierwszy opisuje drużyny Piastów, drugi rycerstwo w dobie rozbicia dzielnicowego, trzeci w wiekach XIV i początku XV. Dodatkowo uzupełnione jest tekstem Grzegorza Kapuścińskiego "Herb w rycerskim rodzie".
siążeczka w żaden sposób nie jest wyczerpująca, jednak nie takie było jej zadanie. Może stanowić bardzo dobry wstęp dla osób, które dopiero wchodzą w "ruch rycerski" i zachęca do sięgnięcia po obszerniejsze lektury. Temat potraktowany jest dość rzeczowo i w zasadzie jest tam tylko jeden rażący błąd - mianowicie autor podaje rok 1159 jako datę sprowadzenia Krzyżaków do Polski. Drobne zastrzeżenia mogą też budzić niektóre rysunki, np. hełm pochylonego rycerza na trzeciej tablicy barwnej, czy prosta tarcza zamiast wypukłej na tablicy drugiej, ale ogólnie nie ma to aż takiego znaczenia. Jeszcze tylko dodam, że nieco dziwnie został złożony tekst - ilustracje często wchodzą na kolumnę, co momentami dość utrudnia czytanie.
publikacji tej można znaleźć kilka dość przydatnych rzeczy, np. sposób mocowania rzemieni do tarczy albo wykonania ostróg (chociaż kto dziś jeździ z ostrogami...), a także sporo ilustracji, szkoda tylko, że iluminacje są bardzo małe i czarno-białe. 
ie da się napisać o "Rycerstwie polskim" wiele więcej. Nie jest to dzieło wybitne, ani żadne odkrycie, ale z pewnością warte wydania tych kilkunastu złotych i umieszczenia w bibliotece bractwa, żeby osoby, które dopiero zaczynają się interesować historią broni i uzbrojenia mogły wyrobić sobie ogólne rozeznanie w tym temacie.